Fietser

Hallo,
Ik ben Jente en ben afkomstig van Antwerpen. Ik ben 23 jaar oud en ben werkzaam bij de lokale politie van Antwerpen.
Samen met mijn vriendin Bo (loper) doe ik mee met de Roparun 2021.
In 2019 hebben wij voor de eerste keer meegedaan. Wij kijken uit naar het samenhorigheidsgevoel!

Groetjes vanuit België!

Fietser

De Roparun gaat me aan mijn hart. Veel dierbaren verloren aan kanker. Zoals mijn moeder, mijn schoonmoeder, mijn tante Nettie, Marcel – mijn veel te jong jonge neef – en vrienden Addo Hoos , Anke Hoos en Jan Peltenburg).

Ik zal hen nooit vergeten en wil hen op deze manier eren en aan hen blijven denken. Mijn machteloosheid probeer ik om te zetten in een positieve reactie, en dat is mijn bijdrage aan de Roparun.
Edwin van Loon

Loper

Ik ben via Björn en Miranda (oud teamleden) bij het team gekomen als fietser. Mijn eerste Roparun (2019) was een bijzondere ervaring, met mooie trainingen en ontspannen contact binnen en buiten het team. Ik kijk uit naar de volgende Roparun en hoop een vergelijkbaar bijzondere ervaring op te doen, en fondsen te werven voor de organisaties die de Roparun steunt.

Fietser

Mijn naam is Iris Suurland. Ik ben 48 jaar. Sinds 2017 ben ik lid van dit gezellige Roparun team, I run for life.

De eerste keer heb ik als loper meegedaan en in 2018 en 2019 als fietser.

In 2021 zal ik ook weer op de fiets met dit prachtige avontuur meedoen.

De Roparun is voor mij heel bijzonder. De samenwerking in het team, de zonsondergang, de zonsopkomst, de lieve mensen langs de route, de Veluwe midden in de nacht, zo kan ik nog wel even doorgaan.

Het feit dat ik gezond ben en mag genieten van dit mooie weekend, maakt me extra bewust dat dit niet voor iedereen is weggelegd. En juist daarom zet ik me het hele jaar graag in voor dit mooie doel. Zodat de Roparun kan bijdragen het leven van mensen met kanker wat dragelijker te maken.

Fietser

Ik ben Maik Suurland, 49 jaar oud. Sinds 2018 aangesloten bij team 230, I Run For Life.

Een bijzondere ervaring om mee te mogen doen met de Roparun. Aangestoken door het enthousiasme van mijn vrouw die al eerder deelnam, ben ik er ook voor gegaan.

De fietssport en in het bijzonder mountainbiken ligt mij dicht aan het hart, waardoor ik mij gelukkig mag prijzen als fietser te mogen deelnemen. Heel anders dan mountainbiken is dit fietsen met een lage intensiteit en een continue snelheid. Een aanslag voor het zitvlak, zeg maar. Soms is hard fietsen gewoon makkelijker.

Eén van de mooiste aspecten van de Roparun vanuit mijn perspectief als deelnemer, is de teamsamenwerking en het presteren van dit team onder vermoeidheid. Iedereen heeft zijn onmisbare rol in het geheel. Samen gaan we ervoor en loodsen we elkaar naar de eindstreep. Ook wanneer het zwaar is. Die samenwerking is iets wat voor mij synoniem staat aan de Roparun. Niet alleen vanuit de deelnemers gezien, maar ook vanuit het doel.

Samen zorgen voor het toevoegen van kwaliteit van leven voor mensen die getroffen zijn door kanker. Een geweldig mooi doel, waarvan ik hoop dat niemand er ooit van gebruik hoeft te maken.

Fietser

Vanuit mijn atletiekachtergrond (zowel atleet als trainer) ben ik enthousiast voorstander van estafettes. Het samen een prestatie neerzetten haalt het beste uit iedere deelnemer, zeker als het ook nog eens gecombineerd wordt met het goede doel.

Vandaar dat ik blij was dat Jasmijn mij vroeg voor ‘haar’ team. Gelukkig mag ik fietsen….

Zoals waarschijnlijk iedereen, heb ik meerdere mensen om mij heen aan deze soms vreselijke ziekte zien wegvallen, wat zorgt voor een extra motovatie.

Fijn om een piepklein steentje te kunnen bijdragen.