Verzorging

In 2016 ging ik samen met mijn vader en mijn broer bij de doorkomst in Zele kijken, specifiek voor het team 230 “I Run For Life” omdat onze moeder fietser was. Een moment om nooit te vergeten, wat een sfeer in Zele… Toen het team door kwam wist ik zeker, ik wil dit ook! Mijn moeder zo in de feestmodus, ontroerd en passie vol bezig dat beeld krijg ik niet meer van mijn netvlies. Helaas kon ik de twee jaar daarna niet mee.

Zelf ben ik opgeleid tot verpleegkundige en weet dan ook wel hoe heftig de palliatieve fase is voor mensen en familie. In de zomer van 2019 hebben wij als gezin moeten ervaren hoe het is om de om afscheid te nemen van je geliefde. Onze moeder heeft de strijd tegen kanker niet kunnen winnen.

Ik ga komend jaar mee als verzorger met de Roparun en zet mij in in voor “I Run For Life” voor mama, voor alle anderen!